Vrnjačka Banja

Kraljica banjskog turizma, kako neformalno nazivaju Vrnjačku Banju, od davnina je bila poznata po svojim lekovitim izvorima. Ovo područje je bilo naseljeno još u praistoriji. Arheološki nalazi, oruđe iz mlađeg kamenog doba, otkrivaju mogućnost da su i praistorijski ljudi koristili banjske izvore.

O lekovitosti vode u Vrnjačkoj Banji prvi put se može čuti u doba Rimljana. Oni su na ovom mestu izgradili lečilište Aquae Orcinae, i izvor tople vode Fons Romanus. Veruje se da su prethodno i starosedeoci, keltsko pleme Skordisci, koristili vodu sa izvora za piće, kupanje i lečenje.

Koliko je banjska voda bila čuvena u antičko doba, najviše govore brojni zlatnici koji su pronađeni. Rimljani su bacali tadašnje novčiće u bunare. Osim zlatnika iz 2. do 4. veka, u banji su takođe pronađeni i ostaci bazena za kupanje. Veruje se da su i južni Sloveni znali za lekovitost mineralnih voda kada su nastanili balkansko poluostrvo.